ตะกรุดราซา ,มุ้งกับสายน้ำ

ตะกรุดราซา ,มุ้งกับสายน้ำ อังคาร แรม๙ค่ำวันอัมริตโชค(ตัวแม่) ประจวบ๙ค่ำ มีคนถามว่า พี่ทำอะไรไหม? พรรษานี้คงไม่ได้ทำอะไรอีก ตั้งใจผมทำอิ่นร่วมกฐินอัครบุญครับ เป็นอิ่นประกอบสีผึ้งน้ำมันช้างย้อย จริงๆขึ้น๙คำเดือน๙ นั้น ผมรอเป็นวันพฤหัสบดี มีของดีตามโบราณอีกตำราหนึ่ง.... ย้อนไปอังคาร๙ค่ำ่เดือน๙เมื่อสักสามปีก่อน เราได้ดำน้ำทำตะกรุดราชากัน ตะกรุดนี้เป็นตะกรุดเอกลักษณ์ในสายลปคำสิงห์ สุภัทโธ ผมสืบมาจากพระอ.ยอดชัย นับว่าเป้นราชาแห่งตะกรุด ท่านว่าแม้วางไว้ข้างตะกรุดอื่น ตะกรุดอื่นก็จะแพ้อำนาจ ถึงกับกระโจนหนีทีเดียว ดังนั้นจึงมักหล่อตะกั่วหุ่ม แถมยังต้องใช้ผ้าห่ออีกชั้นหนึ่ง ด้วยอำนาจของตะกรุดมีสูง การจะดำน้ำเขียน ต้องใช้มุ้งทำอาณาบริเวณ ป้องกันสัตว์น้ำเคราะห์รา้ยมาใกล้เราสัตว์นั้นจะมีอันเป็นไปจึงต้องใช้มุ้งกั้นไ้ว คนหนองคายมีความเชื่อว่า อย่าเอามุ้งลงน้ำ หรือซักกับน้ำ!! เพราะมันจะดึงดูดเงือกมากินคน!! คนที่รู้คตินี้ จึงกลัวที่จะทำตะกรุดชนิดนี้ เงือกจะมาจริงหรือไม่ ไม่ทราบแต่การเขียนตะกรุดชนิดนี้มักมีงูลอยวนเวียนเข้าใกล้ ครูท่านว่าบางทีมีเสียจรเข้รอ้งให้ได้ยินทีเดียว จึงถือว่าตะกรุดตำรานี้มีความเป็นพิเศษมาก บางคนกลัวเงือก ผมกลัวมุ้งพันหัวจมน้ำตาย ตะกรุดมีฤกษ์ยามอย่างนี้ นานๆชวนน้องๆทำไว้ที สืบวิชาครับ